Entry 14: เดินตามฝัน

posted on 03 Mar 2010 23:23 by altenter in Dream
แมวเซา

ไม่รู้ว่าจะเคยได้ดูรายการทีวีที่ชื่อว่า THE IDOL หรือเปล่า รายการนี้จะเชิญแขกรับเชิญที่่น่าจะเป็นต้นแบบหรือแรงบันดาลใจให้กับเยาวชนหรือประชาชนทั่วไปได้ วันนั้นแขกรับเชิญเป็น คุณวงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์ เป็นเจ้าของหนังสือ A DAY คิดว่าทุกๆคนคงรู้จักหนังสือเล่มนี้ คุณวงศ์ทนงจบมาในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ทนงเป็นคนชอบอ่านหนังสือมากตั้งแต่เด็ก จบแล้วจึงบอกกับตัวเองว่าอยากทำหนังสือ จึงได้เข้าไปทำงานหนังสือหลายหัว หลายเล่ม พยายามอย่างมากในตอนแรกทั้งเขียนงาน แปลงาน จนสุดท้ายถึงระดับหนึ่งแล้วบอกกับตัวเองว่า มังคงถึงเวลาของเราแล้วที่จะออกมาสร้างหนังสือเล่มหนึ่งที่เป็นของเราจริงๆ หนังสือ A DAY จึงได้ถือกำเนิดขึ้น

ทุกครั้งผมจะซาบซึ้ง ชื่นชมจนถึงอิจฉาคนที่กล้าเดินตามฝันของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็น --- วินทร์ เลียรวาริณ ที่กล้าลาออกจากงานประจำมาเป็นนักเขียนมืออาชีพ ทั้งๆที่รู้ว่าอาชีพนักเขียนในเมืองไทยนั้นหากินได้ยากมาก ---- Steve Job ที่กล้าลาออกจากมหาลัยเพราะเชื่อว่ามหาลัยไม่ได้ให้อะไรที่เขาต้องการ สู้ออกมาเรียนรู้สิ่งที่ตัวเองรัก (Calligrapher) และก่อตั้งบริษัท APPLE COMPUTER --- ตัน โออิชิ ที่บอกกับตัวเองเลยว่าเกิดมาเพื่อขายของ ไต่เต้าจากแผงหนังสือพิมพ์หน้าโรงแรมอีสเทิรน์จังหวัดชลบุรี จนรวยเป็นพันล้านกับชาเขียวโออิชิ 

ทุกครั้งที่คิดถึงคนเหล่านี้ ผมมักจะบอกกับตัวเองเสมอว่า “ทำไมกูไม่กล้าแบบนี้บ้างว่ะ” แต่ลองนอนพลิกตัวคิดไปคิดมาจริงๆแล้ว “กูไม่กล้า หรือว่ากูไม่มีฝันกันแน่ว่ะ” 

ตั้งแต่สมัยเรียน ม.ปลาย คณะที่ใฝ่ฝันอย่างจะเรียนคือ วิศวะ-คอม ทั้งที่ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจหรอกว่าวิศวะ-คอม มันเรียนอะไร แค่คิดว่า 1. เป็นผู้ชายเรียนวิศวะมันเท่ห์ดี 2. ชอบเล่นคอมพิวเตอร์ จนถึงตอนที่เอ็นทรานส์คณะอื่นก็ไม่เคยแว๊บเข้ามาในหัวเลย เอ็นทรานส์รอบแรกผลคะแนนออกได้วิศวะ จุฬา แน่นอนแล้วแต่คะแนนไม่ถึงวิศวะ-คอม เอ็นทรานส์รอบสองไม่รู้คิดยังไงไปสอบชีววิทยาด้วยเข้าไปกามั่วดันผ่านคะแนนขั้นต่ำด้วย 

ตอนนั้นเองชอยส์มีให้เลือกมากขึ้น เลือกอันดับคณะไว้ 1. วิศวะ-คอม จุฬา 2. ทันตแพทย์ จุฬา 3. วิศวะ   จุฬา 4. วิศวะ เกษตร โชคชะตาฟ้าลิขิตให้ติดอันดับสอง ตอนนั้นจำได้นั่งเชคผลอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ พอใส่เลขรหัสประจำตัวสอบ กด ENTER .......... ผลสอบออกมาว่าติด ทันตแพทย์ จุฬา น้ำตาหยดหนึ่งตกลงบนคียบอร์ด มันกลั้นไม่อยู่จริงๆ ไม่ใช่น้ำตาแห่งความดีใจกลับกันมันเป็นน้ำตาแห่งความเสียใจต่างหาก 

จากวันนั้นถึงวันนี้ ยังคิดไม่ออกเลยว่าถ้าเลือกเรียนวิศวะชีวิตจะเป็นยังไง จะดีกว่านี้หรือแย่กว่านี้กันแน่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวิศวะ-คอมเป็นวิชาชีพที่อยากทำงานจริงหรือเปล่า.......................แต่ที่แน่ๆนี้อาจเป็นปมในใจที่ทำให้อดซาบซึ้งปนอิจฉาทุกครั้งที่เห็นคนที่กล้าก้าวเดินตามความฝัน แม้จะรู้ว่าทางข้างหน้ามองไม่เห็นแสงไฟก็ตาม

แล้วนายละ แมวเซา มีความฝันบ้างหรือเปล่า หรือปล่อยให้เรือชีวิตถูกคลื่นทะเลพัดพาล่องลอยไปเรื่อยๆ

ปล. ขอจบห้วนๆ และขอโทษทีที่ไม่ได้เขียนซะนาน ช่วงนี้ยุ่งมากและขาดแรงบันดาลใจ

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีจิ๋ง ในที่สุดเราก็เจอกันในนี้ แต่ช้าก่อน blog นี้เขียนโดย พี่กับเพื่อนพี่อีกคนนึงน่ะจ่ะ ประมาณว่าจะเขียนถึงกัน สลับ ๆ กันไป ถ้าอันไหนพี่เขียนก็จะขึ้นต้นว่า "สวัสดีเสือรัตน์" หรือไม่ก็จะมี "by CK" จั่วหัว หรือลงท้าย แต่ถ้าอันไหนเพื่อนพี่เขียนก็จะขึ้นว่า "สวัสดี แมวเซา" หรือแค่ "แมวเซา" อย่างเช่นบทความนี้ หรือบางทีอาจไม่มีจั่วหัว(และเพื่อนพี่คนนี้เป็น ทันตแพทย์)

#5 By GTO (203.43.223.131) on 2010-03-09 06:14

สวัสดีใน blog พี่นัท เพิ่งรู้ว่าเราเป็นเพื่อนบ้านกันในนี้ ฮ่าๆๆๆๆ
ชอบดู the idol เหมือนกัน เวลาดูแล้วเกิดแรงบันดาลใจ โดยเฉพาะเวลาอ่านเรื่องของพี่โหน่ง หรือฟังพี่โหน่งพูดยิ่งฮึกเหิม จิงๆนะ
เอ่อออ พี่นัท แล้วไหงมาเป็นเศรษฐศาตร์ได้ล่ะพี่ งง
แต่ไงตอนนี้พี่นัทก็ถือว่าได้ทำตามความฝันของตัวเอง step นึงแล้วรึเปล่า เจ๋งโครตตต สู้ต่อไปนะพี่ GTO big smile

#4 By Jinging on 2010-03-08 23:26

สู้ต่อไปจ้า

#3 By -nim on 2010-03-04 01:27

ก็หาโอกาสทำตามฝันบ้าง หาอะไรมากระตุ้นให้เกิดแรงบัลดาลใจแล้วก็ทำตามฝัน แทรกเข้าไปบ้างในชีวิตประจำวัน
อ่อ รายการ the idol ดี ชอบดูเหมือนกัน
สู้ต่อไปเพื่อความฝันของเรา

เราก็ชอบดู the idol

big smile

#1 By หว- on 2010-03-03 23:33